انسان ها همیشه کارهای انجام می دهند که

درآمدی برای آنها داشته باشد ،آماده جمع آوری

ثروت هستند ،کسب قدرت ،اما اکثر آنها فراموش کردن

که برای زندگی کردن آفریده شده اند. آیا کسب آسایش در گرو کسب درآمد می باشد

یا ما باید دید خود را نسبت به زندگی کردن تغییر بدهیم . همیشه به

هچنین سوالاتی فکر کرده بودم اما حالا براحتی وبا اطمینان می توانم بگویم

که ما برای زندگی کردن مدتها است که بندگی را قبول کرده ایم

واین طوق آنقدر به گردن ما چسبیده که گوی جزی از ما شده است. تکه ای که شاید

اکثر افراد دیگر توانای جدا کردن آن را ندارند وتصور می کنند

که زندگی آنها بدون آن غیر ممکن می باشد ،که البته

این فقط تصورات واهی خود آنها می باشد .